 |
| afbeelding via: http://akizogn.blogspot.com/ |
Hoe voelt het om een speeltje te zijn? Dat was de meest filosofische gedachte die bij me opkomt net als ik mijn katten zie spelen met een pluizig bolletje nog net voordat ik out ga. Ondertussen, in nuchtere toestand, weet ik precies hoe het is om een speelbal te zijn van een vrouwelijk wezen. Een misselijkmakende en weerzinwekkende smaak vulde mijn mond en mijn poriën spuugden al het gal dat nog in mijn lijf zat spontaan uit.
Tijd om mezelf te vermannen bedacht ik me toen ik het grootste gedeelte van de gifbelt wel weer had weggespoeld. Wees een vent Gelukte! Zei ik vermanend tegen mezelf en zoals het echte mannen betaamd ging ik vol goede moed mijn gedachten ordenen. Alfabetisch ordenen in onzekere tijden is wat iedere standvastige man doet om standvastig te blijven. Vol goede moed begon ik met ordenen. Arrogante hoer, Belegen hoer, Clowneske hoer, Dellerige hoer, Enorme hoer, Freselijke hoer! En toen besefte ik me dat het ordenen van gedachtes me niet zou redden deze keer. Hopeloos verloren en de weg kwijt vanwege een wezen van nog geen 1 meter 70 hoog.
De weg kwijt zijn is niet iets wat wij standvastige mannen graag doen, dus wanneer wij de weg kwijt raken ondernemen wij actie. Man trekke de fles open en heft het glas bij iedere slok voor een melancholische toost waarbij de woorden “eenzaamheid” en “hoer” veelvuldig vallen. Wanneer die woorden vallen doe je er verstandig aan om de standvastige man alleen te laten drinken, want alleen op die manier vindt de standvastige man zijn weg. De lichte jicht op de ziel wordt verbeten verdronken om de onderhuidse verkramping te onderdrukken. Wanneer je een standvastig man stoort in dit helingsproces loop je het risico slachtoffer te worden van een crime passionel zonder ooit ware passie te hebben ervaren.
Heb meelij en laat een standvastige man met rust wanneer je uitgespeeld bent met hem. Laat de standvastige man helen en de weg weer terug vinden. Gebruik hem niet langer dan nodig als een speelbal die aan een touwtje bungelt waar je uit verveling om de zoveel tijd een tik tegen geeft. Wees een mens met compassie en gevoel, en troost niet waar je niet kunt troosten. Alleen op die manier kan een gevallen man ooit nog een standvastig man worden.
Heb jij nou al eens gedate met Shitonya? Als ik dit zo lees passen jullie echt bij elkaar!
BeantwoordenVerwijderenDat is dus het beroerd. Het is best een ernstig stukje dat tot nadenken stemt. Maar als ik niet reageerde bleef de reactieteller op nul. Of men zegt dat je niet zoveel moet drinken.
Nadeel is dat - en dat is op mijn blog ook het geval - je vervalt in plattitudes. Het hoeft niet wereldschokkend te zijn, maar meestal kraam je toch weer cliches uit. Je kunt hoogstens to the point zijn en het kort houden.
'...en troost niet waar je niet kunt troosten.'
Als je ergens niet kunt troosten dan hoef je toch niet te adviseren dat je niet moet gaan troosten. En als je het toch doet, dan kan dat dus niet eens 'troosten' heten.
Een standvastige man in wording zou niet meer zo diep moeten vallen...
BeantwoordenVerwijderenHet verdrinken is slechts een tijdelijke 'oplossing'. Sprak ik uit ervaring.
Zonde dat ik nu niet meer kan drinken overigens...
Ware passie, daar doen we het voor!
@BTY, ja klopt, maar het zijn wel mijn plattitudes, ik hou van mijn plattitudes en ik blijf er met alle liefde in vervallen zolang ik eens in de zoveel tijd maar in staat ben gebleken om de plattitudes te omzeilen.
BeantwoordenVerwijderen@estrella, eh... juist wel, hoe harder je valt hoe standvastiger je de volgende keer weer staat. En tijdelijke oplossingen zijn ook oplossingen.
Als dat echt zo is dan heb je toch aardig wat zelfliefde! Dat je lichaam heel wat alcohol (en drugs?) te verduren krijgt betekent niet dat je je geen respect hebt voor je lijf. Misschien juist wel!!
BeantwoordenVerwijderen@BTY Ik heb een onnoemelijk groot respect voor mijn lichaam zelfs. Het is wat krakkemikkig hier en daar, maar het functioneert toch al 29 jaar zonder ooit echt geprotesteerd te hebben tegen de manier waarop ik ermee ben om gegaan. Het ergste dat me is overkomen zijn een aantal stevige botbreuken, maar met de huidige medische wetenschap zijn dat geen zaken die niet te repareren zijn. Buiten dat heeft mijn lichaam me echt nog nooit in de steek gelaten. Wanneer ik om me heen kijk zie ik een stuk meer lichamen die niet zo gelukkig waren met hun bewoner en dat hebben laten blijken door bij het minste of geringste al tegen te sputteren en te stoppen met functioneren.
BeantwoordenVerwijderenNee, neem dan mijn lichaam! hectoliters drank heeft het verwerkt zonder mij daar ooit echt op af te rekenen. Ontelbaar veel sigaretten zijn opgerookt door mijn trouwe longen en ondanks dat ben ik nog nooit kortademig geweest. Mijn gebrek aan lichaamsbeweging uit zich hooguit in een ietwat gebrekkige conditie, maar mijn lichaam vertikt het ondanks dat om uit te dijen. En dan heb ik het nog geeneens gehad over mijn beproefde carnivorendieet waarbij groente en fruit structureel worden gepasseerd.
Over veel zaken ben ik misschien dan wel ontevreden, maar over mijn lichaam niet. Mijn lichaam Rocks!
Drugs combineren bij mij overigens zeer slecht met alcohol, dus om te voorkomen dat ik in een psychose terecht kom hou ik het alleen maar bij alcohol ;-)