Bijna, bijna was ik zover om mijn ziel en zaligheid volledig in haar schoot te leggen. Het is vreemd hoe je in iemands afwezigheid jezelf compleet van de kaart weet te brengen met gesprekken die je repeteert op eenzame dronken avonden waarop je jezelf steeds maar weer weet wijs te maken alle oplossingen voor je persoonlijke wereldproblematiek te hebben. Morgen! Dan ga ik actie ondernemen! Het is uiteraard altijd "Morgen!" en nooit "Nu!" of "Straks!" Nee, in dronken buien kies je altijd voor morgen. Dronken zelfoverschatting van het geheugen in combinatie met een luie aard is wat menig persoonlijk wereldprobleem heeft laten escaleren tot natuurlijke rampen van BP-formaat. Zo ook die van mij.
Voordat ik verder ga wil ik toch even de waarschuwing plaatsen dat onderstaand relaas gaat over liefde. Onbereikbare liefde wel te verstaan. Herman Brusselmans merkte ooit eens op dat uiteindelijk alles toch draait om liefde. Ik veracht de klootzak nog steeds voor die wijsheid. Of je het nu leuk vindt of niet, hij heeft helaas meer dan gelijk. Functioneer je goed? Dan is er een grote kans dat je gelukkig bent in de liefde. Functioneer je met een grauwende pijn in je lijf? Dan is er een nog grotere kans dat de liefde je een langzame dood wil laten sterven. Welkom klootzak, laat het maar een lange lijdensweg zijn.
Alles draait om liefde, en daar moet je het dan maar mee doen. Er bestaat niet zoiets als liefdeloze troostseks waarbij je voor een moment de liefde even kunt vergeten. Liefde blijft altijd bij je als een kwaadaardige tumor. Reis naar de andere kant van de wereld, zuip jezelf de vernieling in met terpentineextracten, neuk een hoer, neuk nog een hoer en zuip jezelf de volgende dag een kater uit met de slechtste bloody mary die je in tijden hebt gehad. Breng op deze manier meerdere maanden door en kom er aan het einde achter dat er verdomme helemaal niets is veranderd, want uiteindelijk draait alles nog steeds om liefde.
